2 apr 2010

Cohiba’s en Habana Club

Sinds we zijn vertrokken uit Santiago de Cuba zien we er naar uit om Havana te ontdekken. Waar Santiago dorps aandeed is Havana de hoofdstad van Cuba en de stad der steden in het Caraibisch gebied, aldus de reisgids.
Een aantal dagen rijden we van de marina naar de stad, een speciale toeristenbus brengt ons voor 1 CUC op en neer naar de stad. Vroeger, toen de stad floreerde moet het een prachtige stad geweest zijn maar na de revolutie is de stad langzamerhand in verval geraakt. Zonde, want wat ooit schitterende panden zijn geweest zijn nu vervallen en gestutte bouwsels waarvan de verf al lang verdwenen is en façaden zijn afgebrokkeld. In het oude centrum zijn veel panden inmiddels met buitenlands geld opgeknapt en is La Habana Vieja terecht op de UNESCO lijst van Werelderfgoed gekomen. Hoge koloniale huizen, grote pleinen afgewisseld met smalle straatjes. Uit bars klinken Cubaanse klassiekers, door verschillende bandjes live gespeeld.
Na een dag door het oude centrum geslenterd te hebben gaan we op zoek naar cerveza é musica. Uit bijna alle barretjes klinkt live muziek, maar waar we ook aanschuiven, telkens als wij ons eerste biertje besteld hebben stopt de band met spelen (en begint met drinken)… Niet erg, zo zien we nog wat van het nachtleven dat helaas tegen middernacht stopt in deze hoek van de stad.

  

   

  

Terug op de jachthaven maken we de toiletjufrouw blij met een tas oude kleren van Ascha. Al sinds Santiago hebben we de tas met verzamelde spullen klaarliggen omdat we weten hoe blij we de mensen er hier mee kunnen maken maar op één of andere manier was het er nog niet van gekomen de tas weg te geven.
Ook de amicale bewaker die op onze boot past krijgt een vuilniszak vol."Oh mi madre, oh mi madre!" Hij is de wereld te rijk met een bus scheerschuim en scheermesjes, een doos paracetamol en wat kleren die ik niet meer draag. De man werkt op zijn zeventigste nog vijf dagen per week, van pensioen hebben ze hier nog niet gehoord, zo lijkt het.
We blijven ons verbazen over de prijzen die we her en der betalen. De prijs van bier, waar natuurlijk alles aan gerelateerd is, is in de hoofdstad met anderhalf, soms twee CUC net iets duurder. Kopen we op een groentemarktje vervolgens een paar uien, tomaten, een krop sla en wat aardappelen dan betalen we misschien 25 lokale peso’s, omgerekend minder dan een euro. Ook brood kost helemaal niks en op alle straathoeken worden allerlei zelfgebakken koekjes verkocht voor een peso per stuk. Een simpele afhaalpizza vliegt voor 5 lokale peso’s (20 eurocent) letterlijk en figuurlijk de deur uit. Gaan we vervolgens ergens iets eten, dan betalen we met 15 CUC (zeg voor het gemak even 15 euro) inclusief drank en koffie toe voor Nederlandse begrippen nog steeds niet veel, maar de verhoudingen zijn helemaal kwijt. Een busritje met de lokale bus kost een halve peso, een fietsritje in een tricyclette kan voor 10 peso in het nabijgelegen Santa Fé, maar wordt 10 CUC in Havana.

  

En over de bus gesproken, eerder kwamen we ze ook al tegen in Cuba maar in Havana zijn onze duidelijk herkenbare gele openbaar vervoerbussen niet te missen. Eerder zagen we al de bus naar Nigtevegt en Doornenburg rijden, later gevolgd door de Disco Bus en eental bussen die - hoewel ze afgeladen waren - Geen Dienst hadden maar uiteindelijk kwam toch lijn 13 naar Rotterdam langs!

  

  

   

Wat in Santa Lucia niet lukte, lukt op de jachthaven wel. Het Hemingway Marina complex omvat behalve uit een enorme marina ook een aantal hotels en bij een van de hotels weten we een bustour te boeken naar Viñales. De eerste stop is een sigarenfabriek, waar we een inkijkje krijgen in de fabricage van Cuba’s belangrijkste exportproduct. Onder andere Montecristo’s en Cohiba’s worden hier geproduceerd. Vervolgens gaat het langs een tabaksplantage, waar de bladeren worden geteeld en gedroogd. Overal in het prachtige landschap van Pinar del Rio staan hoge schuren waarin de tabaksbladeren hangen te drogen.
We rijden verder het landschap in en komen in de Viñalesvallei, die gekenmerkt wordt door ronde rotsen die als enorme bergen in het landschap gedropt zijn. Op een van de Mogotes is een grote rotsschildering gemaakt over de geschiedenis van de evolutie. De schildering zelf is groot maar niet bijzonder maar de piña coladas smaken voortreffelijk en lijken hier te zijn uitgevonden!

  

  

  

Na een week Hemingway Marina, een paar dagen Havana en vijf weken Cuba wordt het tijd dit geweldige land weer te verlaten. Cuba komt met stip in het lijstje van hoogtepunten van deze reis en we komen hier zeker nog eens terug, maar wat ons betreft niet meer per boot. Cuba is groot, te groot om met een boot te bekijken. Het weer is lastig te voorzien en de koufronten niet te onderschatten. Gelukkig konden we middels de kortegolfzender van de Santa Maria actuele weersberichten opvragen want internet is enkel in speciale gelegenheden voorhanden. Door de administratieve rompslomp wordt je als zeiler erg beperkt in het gaan en staan en hoewel het water hier schitterend is, zijn beschikbare ankerplaatsen te ondiep of nauwelijks toegankelijk.
We spenderen onze resterende CUC’s aan een paar sigaren en vullen de drankvoorraad bij met Habana Club en bereiden ons voor op de oversteek naar de Florida Keys.

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties