18 mrt 2010

Cayo Rosario – Isla de Juventud

Als we in Cayo Rosario ankerop gaan besluiten we de overige Cayo’s te laten voor wat ze zijn. De ankerplaatsen zijn lastig toegankelijk en ondiep en hoewel de wateren hier schitterend helder zijn voelen we er weinig voor vast te komen zitten in deze uithoek van Cuba. De weersverwachting is gunstig en we besluiten weer een nacht door te halen en rechtstreeks naar Isla de Juventud te varen. Aan het eind van de middag komt een grote groep dolfijnen rond de boot spelen, het is lang geleden dat we er zoveel bij elkaar gezien hebben. Altijd weer een geweldige ervaring om mee te maken, ze zwemmen zo dicht bij de boot dat we ze bijna aan kunnen raken!
De wind is wisselend maar we kunnen het zeilend houden. Pas wanneer we het eiland ronden staat de wind pal op de kop en moeten we een paar slagen maken om de baai van Siguanea in te varen  maar eenmaal in de baai kunnen de schoten worden gevierd en zoeken we ons met de pilot in de hand een weg naar de ankerplaats.

 

  

Hoewel twee mijl verderop een hotel met jachthaventje is gelegen, is de ankerplaats daar nu lagerwal en het haventje kunnen we volgens de laatste berichten niet in vanwege een  ondiepte in het toegangskanaaltje. In het hoekje van de baai is echter een kleiner baaitje, Bahia de Pedro, waar we voorzichtig naar binnen schuifelen. Het anker gaat uit op 4 meter diepte en we vinden ons omringd met mangrovebossen. Graag zouden we de kant op gaan en naar de hoofdstad van het eiland rijden om wat verse inkopen te doen maar behalve in het verderop gelegen haventje kunnen we nergens aan wal. Omdat dat gegarandeerd een nat pak en weer een hoop papierwerk gaat opleveren en we hier zo rustig liggen wordt het een heerlijke luierdag. Ook wel eens lekker!

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties