3 mrt 2010

Santiago de Cuba; een vreemde wereld

Nu we alle inspecties van officiele instanties gehad hebben, is het tijd voor een inspectie van de motor. Gelukkig heeft Joost daar meer verstand van dan ik en onder toeziend oog van de meester lopen we het koelsysteem na en maken we de warmtewisselaar schoon. Na enig zoeken ontdekken we een kink in een van de slangen die het koelwater door de warmtewisselaar van de boiler transporteren. De slang wordt vervangen, de koelvloeistof afgetapt en ververst en het probleem lijkt te zijn verholpen.

  

Dan wordt het tijd kennis te maken met het echte Cuba, en we belanden in een vreemde wereld. Dat begint al als we de poort uitlopen en in een privetaxi stappen. In een oude Lada met geblindeerde ramen worden we via allerlei sluipweggetjes naar het centrum van Santiago gebracht, de stad waar alles begon zo lezen we in de reisgids. En de stad waar Fidel Castro destijds de overwinning van de revolutie uitriep.
We kijken onze ogen uit, straatmuziekanten spelen Cubaanse klassiekers in ruil voor een paar centen en het verkeer bestaat grotendeels uit oude Lada’s afgewisseld door Oldsmobiles en Chevrolets uit de jaren 50. Als gevolg van de brandstofschaarste worden de slurpende oldies voornamelijk ingezet als taxi’s
Dan is er het duale valutasysteem. De Cubanen betalen met moneda nacional, lokale pesos. Toeristen betalen met pesos convertible, afgekort CUC. Een CUC komt ongeveer overeen met 1 US dollar en er gaan 24 lokale pesos in een CUC. Op de markt, bij de bakker en eenvoudige zaken worden met lokale pesos betaald, alle luxe artikelen (van shampoo, tandpasta of toiletrollen tot een fles limonade of kleren) met CUC. Als we horen dat het gemiddelde maandloon voor een Cubaan tussen de 15 en 25 CUC ligt, is het begrijpelijk dat de CUC’s van de toerist erg gewild zijn en een tas met kleren of toiletartikelen een geweldig kado is.

  

  

Van Tom, een zeiler die we ontmoetten op Curacao, krijgen we een tas met spullen mee voor Mendalis, een vriendin van hem die we opzoeken in Santiago de Cuba. Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan, want een adres hebben we niet, alleen de naam Ramades, een kennis van Tom en Mendalis die in het centrum woont en regelmatig musiceert in de Casa de la Trova. Na een middag zoeken en vragen vinden we de man en hij brengt ons in contact met Mendalis, die we de volgende dag zullen ontmoeten.

  

Als we de volgende dag aan de poort van de Marina Marlin op een taxi staan te wachten, maken we een praatje met een oude marinero met een grote Oldsmobile. Aanvankelijk wil hij er niets van weten om ons naar de stad te rijden maar na een halfuur wachten biedt hij ons toch een lift aan. Waar de illegale taxi ons gisteren via allerlei sluipweggetjes naar de reed, rijdt deze man ons via de normale route naar de stad. No dinero, policia no problemo, en hij tikt met twee vingers op zijn linkerschouder. Elke agent lijkt hem te kennen want we worden door elke diender joviaal gegroet. Als we willen uitstappen bij de bank, die gesloten blijkt te zijn, rijdt hij ons naar de volgende bank en staat erop dat hij ons daarna afzet in het centrum van de stad. Hij hamert erop dat hij er absoluut geen geld voor aanneemt. In wat voor wereld zijn we terecht gekomen?
Als we hem dan trakteren op een biertje komt de aap uit de mouw en valt bij ons het kwartje. De 70 jaar oude man blijkt een der generaals te zijn die gevochten heeft voor de revolutie, toont trots zijn adresboekje met de namen van zijn amigos, waaronder el commandante, en binnenkort vertrekt hij naar Venezuela met een paar honderd manschappen. Saillant detail is dat hij de oom van Chavez blijkt te zijn…

  

‘s Avonds ontmoeten we Mendalis, die erg blij is met de spullen die we haar namens Tom hebben overhandigd. We nemen haar mee uit eten in een lokaal restaurant en we leren dat de Cubanen het bepaald niet breed of makkelijk hebben. Het is echter gevaarlijk om daarover te praten of het met toeristen over de landelijke politiek te hebben. De muren hebben oren, zo wordt ons herhaaldelijk verzekerd. Wat een wereld…

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties