23 feb 2010

Jamaica-mi-crazy

Nadat de inklaringsformaliteiten geregeld zijn en een flinke, tropische regenbui het zout van het dek gespoeld heeft, spoelen we onszelf af onder de warme douches die in het toiletgebouw van de Errol Flynn Marina zijn ondergebracht. Die luxe hebben we lang niet gekend hier in de Caribbean!

Met Joost en José, die hier ook met hun Santa Maria liggen, lopen we het stadje rond en drinken een biertje op de goede aankomst in een lokaal kroegje. Hoewel het stadje een armoedige indruk maakt, zijn de mensen hier uiterst vriendelijk, is het een drukte van jewelste op straat (en dat op zondag), klinkt overal relaxte reggea muziek en roept men niets anders dan Jah-man. Jamaica-me-crazy!
De volgende dag staat in het teken van het repareren van de DuoGen. Viaviavia komen we bij een machinewerkplaats uit die gevestigd is in de middelbare school van het dorp. Materiaal is helaas niet voorhanden, maar als we zelf een stukje metaal weten te vinden, kunnen zij het onderdeeltje op de draaibank maken.
Inmiddels heb ik na contact met Eclectic vernomen dat ze het gebroken onderdeel kosteloos zullen toezenden, wederom uitstekende service!

  

  

Tijdens het borreluur aan de bar van de marina komen we in contact met Paul, een local die ons graag wil rondrijden en ons wat meer van Jamaica wil laten zien. En dus vertrekken we de volgende dag met Paul en drie bootbemanningen naar de omgeving van Ocho Rios, het toeristencentrum van Jamaica. Bijna voor de ingang naar de Dunn’s River Falls liggen er twee grote cruiseschepen afgemeerd, dus zouden we beter moeten weten, maar met onze watervalhike in Dominica in het achterhoofd willen we ook hier graag een “hike trough the falls” maken. Dus betalen we de 15 dollar entree, kopen geen waterschoentjes en krijgen nog net geen helmpjes op. De Dunn’s River Falls blijkt een regelrechte tourist-trap, waar ik mijn voeten niet voor nat maak, en waar hordes toeristen onder leiding van een gids hand-in-hand door het water omhoog ploeteren, hiken Ascha en Joost op handen en voeten naar boven!
Na deze kansloze watervalpret stappen we weer in de auto en rijden door het groene berglandschap van Jamaica naar Kingston Town. The place I definitly don’t want to be. Hier waag je je alleen in met iemand die de er weg weet. Na een korte tour door de stad komen we bij het Bob Marley museum, een must-see natuurlijk als je op Jamaica bent. Helaas is het vandaag Aswoensdag, en alles is gesloten.

  

Twee dagen later huren we samen met Joost en José zelf een autootje en rijden langs de noordoostkant van het eiland. Via de legendarische Blue Lagoon rijden we naar Boston Beach, bekend van de Boston Jerk Chicken die we ons natuurlijk goed laten smaken. Over een kronkelig smal bergweggetje (hoezo drempels, hier hebben ze kuilen) komen we uiteindelijk bij de Reach Falls. Heerlijk rustig, geen toeristen en een stuk spectaculairder dan Dunn’s River Falls.
Via een spectaculaire route rijden we door een deel van de Blue Mountains (bekend van de koffie) weer terug naar Port Antonio, waar we dag met een (paar) Red Stripes in stijl afsluiten.

  

  

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties