15 mei 2009

Saba

Vandaag, zaterdag, wordt de deining wat rustiger en neemt de wind af. Goede condities om Saba te bezoeken als tussenstop naar Bonaire en tenslotte Curacao. We halen het anker uit de grond van Gustavia en varen de haven in om water te tanken, even kort het 220V infuus erin, een douche en wat boodschappen. Uiteindelijk is het één uur in de middag als we zover zijn, te laat om nog te vertrekken naar Saba. We besluiten nog een keer een rustige nacht te pakken en varen terug naar Anse Colombier en pikken dezelfde mooring als vorige keer.
Halverwege de middag komen Henk en Angela langsgevaren met hun bijboot, zij liggen even verderop met hun Mi Dushi en ook vertrekkers van de lichting 2008. We nemen een borrel en de gezellige middag vliegt voorbij.

Na een heerlijke nachtrust zonder rollen en stuiteren vertrekken we al vroeg. Om zeven uur laten we St. Barth achter ons en varen op Saba af, het kleinste eiland van de Nederlandse Antillen. Het eiland laat zich niet gemakkelijk bezoeken per boot. Er is een baai waar we via een lange trap aan land kunnen - als de deining het toelaat om daar met de bijboot te landen - en een haventje dat nauwelijks beschutting biedt. Bovendien is het eiland zo klein dat de deining eromheen spoelt en overnachten bijgevolg bijzonder oncomfortabel kan zijn.
Het is een snel en rustig tochtje en tot onze verbazing zijn alle moorings, uitgelegd door Saba Marine Park, vrij. In Ladder Bay maken we de boot vast aan een meerboei en roeien met de bijboot naar de kant. Gelukkig zijn de condities vandaag ideaal om met de bijboot aan land te gaan op het keienstrand onder aan The Ladder. Zodra er maar enige deining is breken de golven op de keien en is landen hier levensgevaarlijk.

Met frisse moed beklimmen we de trap met ruim 800 treden, tot voor kort de enige plaats waar mensen en goederen aan wal konden gaan. Op éénderde staat het oude, vervallen douanehuisje waar we een schitterend uitzicht hebben over de ruige, steile kliffen en ons bootje ver beneden. Eénderde van beneden af gezien, blijkt achteraf want we hebben nog een flinke klim naar boven voor de boeg.
Eenmaal boven komen we uit in The Bottom, de hoofdstad van het kleine eiland. Het is zondag vandaag en helaas is, behalve de kerk, alles gesloten. Het stadje staat vol met schitterende, traditionele houten huizen. Zonder twijfel het mooiste stadje dat we tot nu toe in de Caribbean zagen. Smetteloze wegen, keurige parkjes en goed onderhouden huizen.

Terug aan boord komt van snorkelen helaas niks meer. Het onderwaterleven schijnt hier spectaculair mooi te zijn maar een dikke wolk en ondergaande zon ontnemen het zicht en de zin. De wind houdt ons 's avonds mooi haaks op de golven en het waait zo hard dat de DuoGen het stroomverbruik van de computer kan bijhouden, dus de boordbioscoop is geopend vandaag. Versleten van de lange klim liggen we al vroeg op bed, en dat is maar goed ook. Want als halverwege de nacht de wind is weggevallen en de stroming ons dwars op de golven legt is het gedaan met de nachtrust. We rollen van gangboord tot gangboord, een dikke bui boven de berg doet het mistig, warm en benauwd worden en tot overmaat van ramp begint ook de mooringboei met grote klappen tegen de romp te klotsen.

Enigszins humeurig en niet erg uitgeslapen varen we de volgende ochtend naar Fort Bay, aan de zuidoostzijde van het eiland. We willen de boot daar weer aan een mooring achterlaten en met de bijboot het haventje in om meer van het eiland te zien. Maar eenmaal uit de luwte van het eiland stuiteren we op de golven en krijgen we een puist wind om de oren. Het kleine haventje biedt nauwelijks beschutting. Ankeren is hier onmogelijk en de boot hier achterlaten aan een mooring in anderhalve meter swell en vlagen van dik 6 bft is onverantwoord. We stellen ons plan bij, varen terug naar de mooring in Ladder Bay en maken de boot zeilklaar voor de oversteek naar Bonaire.

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.

Reacties

Peter Hogenstein 
vrijdag 15 mei 10:18 #

Hoi Marcel en Ascha,

Ik snap nu wat jullie in het sms'je bedoelden met "The Ladder" onvoorstelbaar dat alle goederen nog tot voor kort via die weg het eiland op kwamen.
Ziet er inderdaad uit als een schitterend eiland.

Groetjes, Peter

Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties