3 apr 2009

St. Kitts - St. Maarten; thuiskomst in Disneyland

Met een heerlijk lopend windje en een lekker zonnetje zetten we 's ochtends rond zevenen koers naar St. Maarten. We hebben er veel over gehoord en we zijn benieuwd wat het ons te bieden heeft. Naar het schijnt wordt er hagelslag en jonge kaas in de supermarkt verkocht en er zou zelfs een Hollandse snacktent zijn. We kunnen niet wachten weer eens een frietje oorlog of frikadel speciaal te eten!

De aankomst op St. Maarten is uiterst Hollands. Vier verschillende formulieren die in meervoud moeten worden ingediend bij het inklaren, ankergeld (a 20 US$) en bruggeld (a 10 US$) en een dikke bui op onze pet als we de Simpson Bay Lagoon binnenvaren. Welkom thuis. Alhoewel, het lijkt hier wel Disneyland zoals een medezeiler terecht opmerkte. Je zou eerder denken dat St. Maarten uit een Frans en Amerikaans deel bestaat in plaats van Nederlands. Overal om ons heen liggen megajachten afgemeerd, zijn restaurants voorzien van grote, neonverlichte reclameborden en betalen we in Amerikaanse dollars.
Eenmaal geankerd klinkt de vertrouwde stem van Ton weer op de marifoon. Of we zin hebben in een Hollands frietje. Lekker!

Bekend en berucht op St. Maarten is de Sunset Beach Bar. Een bar aan het strand aan het begin van de landingsbaan van Princes Juliana Airport. Het is geweldig om het vliegtuig een paar meter boven je hoofd te zien landen maar horen en zien vergaat je als een jumbo opstijgt. Geen betere plek om Rob en Monique in te zwaaien!

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.

Reacties

Bas 
zondag 5 april 22:03 #

Welkom "thuis". Wink

En bij die Sunset Beach Bar moet je, behalve voor de laag overvliegende Boeings, enorm uitkijken voor de Mudslides. En dat heb ik uit welingelichte bron. Proost!

Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties