23 jan 2009

Welcom to paradise!

Barbados is de perfecte plaats om bij te komen van de atlantische oversteek. We liggen aan een wit strandje in helderblauw water, zien de schildpadden op vijf meter diepte onder en naast de boot zwemmen, en aan de wal alleen maar relaxte Bajans. Het is goed warm hier, zonder zonnetent is het niet vol te houden. Hoewel het regenseizoen officieel maar tot december duurt vallen er overdag, maar vooral 's nachts, regelmatig buien die hier - heel toepasselijk - cooling rains genoemd worden.

Na een aantal dagen flink bijslapen maken we met Ank en Keimpe (onze vrienden van de Gaia) en Frans en Lucia (van de Dalwhinnie) een rondje Barbados. Christopher, onze taxichauffeur rijdt ons over het eiland en via Holetown gaat het over de Highlands (die niet zo high zijn, maar waar we wel een schitterend uitzicht hebben) naar Harrison's Cave. De grotten vallen ons wat tegen, maar misschien komt dat omdat er een erg "veramerikaanste" attractie van gemaakt is, zoals veel hier op het eiland erg veramerikaanst is. We worden rondgereden in een treintje maar krijgen nog net geen (jammer Keimpe) helmpje op en mogen, vanwege de gladheid, maar op een paar plaatsen uitstappen. Ook als we een rondje door het naastgelegen woud maken moet er een guard mee om ons te wijzen op de gladde stukken. Stel je voor dat we uitglijden en een claim indienen...
Na de grotten gaat het naar Bathsheba, een surf- en badplaats aan de ruige oostkust van het eiland. Als we op het terras een gefrituurde vliegende vis (de lokale specialiteit) zitten te eten krijg ik een sms-bericht van Bas. Hij heeft eerder de atlantische oversteek met onze boot gemaakt, zes jaar geleden, en is nu met zijn vriendin Chris op vakantie op Barbados. Tijdens de vakantie met hun Lovefool zijn we elkaar in Het Kanaal steeds misgelopen maar nu hebben ze onze Live direct na aankomst gespot in Carlisle Bay. Ze blijken in een hotel in Batsheba te verblijven, een paar honderd meter verderop, en het is erg leuk ze na veel heen-en-weer gemail eens in het echt te ontmoeten. Ze gaan met ons mee terug naar Bridgetown waar we, bij ons aan boord, met z'n allen verschillende varianten rum-punch proberen om uiteindelijk in The Boatyard - een strandtent naast de boot - te belanden.

The Boatyard is behalve strandtent ook een voorziening voor yachties om water te tanken, te douchen, vuilnis te dumpen en de dinghy (bijboot) af te meren en achter te laten, maar alles tegen betaling. Eigenlijk is de betaling een tegoed dat dagelijks inwisselbaar is aan de bar - maar om die betaling nou elke avond in rum-punch om te zetten is wat teveel van het goede - dus landen we af en toe met de dinghy op het strand, al valt dat niet om mee vanwege de branding die soms onverwacht opduikt met een nat pak als gevolg.

Hoewel het plan aanvankelijk was om de volgende dag naar Martinique te vertrekken, gaan we na het uitklaren eerst op zoek naar een mogelijkheid om de mastbevestiging van de afgebroken verstaging te repareren. Een lasser, die aan het strand een casco van een enorme schoener aan het lassen is, wil de bevestiging graag voor ons lassen maar uiteindelijk blijkt dit niet te houden. Als ik boven in de mast hang, staan Bas en Chris op het strand te zwaaien koud bier. Ze zwemmen naar ons toe, helpen me nog een keer de mast in en wanneer ik de verstaging aanspan breekt de gelaste oogbout weer af. Beter nu dan onderweg, maar weer terug bij af. We drinken de tegenvaller weg (zo gaat dat hier) en gaan 's avonds met ze uit eten in een lokale pizzeria.

De dag van vertrek krijgen we het toch voor elkaar een noodreparatie te maken en de stagen op spanning te brengen zodat we eind van de middag uiteindelijk het anker kunnen lichten en vol rum, ehh, zeil naar Martinique kunnen varen. Daar zijn goede tuigers die - als het goed is - de juiste spanners en verstaging voor onze mast kunnen leveren.

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.

Reacties

Bas 
maandag 26 januari 12:37 #

Goed om uit dit bericht te kunnen concluderen dat jullie veilig op Martinique zijn aangekomen.

Het was gezellig op Barbados! Super om jullie én de Live eindelijk te ontmoeten. (Sinds jullie vertrokken heeft het overigens opnieuw flink geregend. Wink

Een behouden vaart, we blijven jullie volgen. Volgend jaar Jamaica?

schipper 
zondag 1 februari 16:04 #

Vanwege het tijdsverschil lukt het mij ws niet om jullie te bereiken iedere keer zijn jullie offline...kikstra misschioen effe handig om iets af te spreken.. een dag met tijd.
Als het goed is is oby bij jullie ik hoop dat het leuk is.. vast wel...hier alles oke..to snel hopelijk..dag lieve schatten..

Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties