7 jan 2009

De Grote Oversteek dag 5 - Roll, roll, roll your boat

Als ik 's ochtens kijk of de Gaia nog in de buurt is zie ik ze plotseling op een mijl afstand voorlangs varen. De wind is wat gedraaid en ze varen met hun genua uitgeboomd aan loef. Een voorbeeld dat wij even later volgen. Met onze fok uitgeboomd varen we precies koersje-Barbados.

Omdat wij geen SSB zender of satelliet telefoon aan boord hebben, en de navtex hier geen bereik heeft, hebben we weinig weersinformatie. Nu is dat voor dit traject ook niet noodzakelijk - zolang de passaat wind waait, waait het meestal 15-20 knopen uit het oosten of noordoosten - maar wel prettig. De Gaia heeft wel een SSB zender, en die verzorgen dan ook elke middag het weerbericht voor ons. Erg leuk, zeker omdat we zo dicht bij elkaar in de buurt blijven. Als we niet binnen marifoonafstand zijn, kunnen we ze met onze SSB radio ontvangen.
Al eerder had ik een coax kabeltje aan het achterstag bevestigd voor een betere ontvangst met onze SSB ontvanger. Dat scheelt aanzienlijk, zelfs midden op de oceaan luisteren we naar de Radio Nederland Wereldomroep. Zo horen we, terwijl wij hier in 29 graden zitten, dat men zich in Nederland voor het eerst sinds 16 jaar weer druk maakt over een Elfstedentocht!
Door de SSB ontvanger op de de audioingang van de computer aan te sluiten kun je, met behulp van een speciaal programma, de door verschillende stations uitgezonden weerfaxen ontvangen. Bij gebrek aan een goed programma hiervoor heb ik nooit serieus geprobeerd om weerfaxen te ontvangen. Bovendien was daar, met bijna overal internet aan boord, ook geen noodzaak toe. Maar vlak voor vertrek uit Mindelo heb ik besloten de demoversie van het (veel te dure) Mscan Meteo te registreren.
Tot de Kaapverden gebruikte ik de NOAA weerkaarten voor de Atlantic die door station Boston worden uitgezonden, inmiddels kan ik hier tegen de avond het station New Orleans ontvangen die de NOAA kaarten voor het Caraibisch gebied uitzendt. Alleen als het signaal niet sterk genoeg is moet de koelkast en de 220 omvormer (voor de monitor) even uit omdat deze het faxsignaal verstoren.

Omdat ik geen zin heb in nog een avond macaroni (er was nog steeds over) gooi ik de hengel maar weer eens uit. Dit keer (waarschijnlijk) geen orka's die achter mijn inktvisje aanzwommen, maar wat het wel geweest is zullen we nooit weten. Terwijl ik druk was met weerfaxen ontvangen heeft iets mijn inktvisje te grazen genomen en is er mee vandoor gegaan want eenmaal buiten trof ik weer (dat gebeurde me eerder tijdens de oversteek naar Porto Santo) een hengel zonder lijn op de molen. Terwijl de slip nu toch echt goed stond afgesteld! Dat wordt dus toch weer macaroni....

Tegen de avond is de wind iets meer naar het oosten gedraaid. Het gevolg is dat we nu echt "plat-voor-de-lap" varen, en dat is niet iets waar onze boot voor gebouwd is. Met zijn deels op de IOR formule gebaseerde ontwerp heeft onze Baltic een "geknepen kont" en "dikke buik". Gevolg is dat bij een voordewindsekoers op elke zoveelste golf een zwierende rol wordt ingezet. Om dit rollen enigszins te voorkomen stel ik de autopilot in om een koers ten opzichte van de wind te varen, in plaats van een kompaskoers. Dat scheelt aanzienlijk in het rollen en loeven van de boot in de golven en bovendien stuurt de autopilot zo veel efficienter en vaart het schip rustiger (had ik eerder moeten proberen). Alleen de koers is niet efficienter want als later in de ochtend de wind verder naar het oosten ruimt liggen we op koers naar de Bahamas in plaats van Barbados.

Ondanks de afgenomen wind en de rollende koers hebben we dit etmaal toch 153 mijl weten te varen en nog 1214 mijl te gaan.

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties