8 jan 2009

De Grote Oversteek dag 6 - Murphy op bezoek

Je hebt van die dagen dan gaat alles mis en meestal tegelijk, Murphy's Law heet dat. Vandaag was zo'n dag. Aanvankelijk liepen we lekker met de fok aan loef aan uitgeboomd, maar in de loop van de middag nam de wind af. Tijd voor ons geheime wapen: de gennaker. Als ik alle schoten heb opgetuigd haal ik de spinnakerboom uit de fok en rollen we de fok in. Omdat we boven onze koerslijn varen maken we alles klaar om eerst te gijpen, maar als we gijpen gaat dat iets tè gecontroleerd. De GybEasy blijkt iets te zwaar te zijn afgesteld voor deze wind waardoor het grootzeil even bak blijft staan. Als we de druk van de GybEasy lijn halen komt de giek, uiteraard precies als we van een golf af rollen, alsnog met een knal over. Ik sta te sturen en ben even afgeleid als ik met Ascha bespreek hoe dit kon gebeuren: gevolg weer een klapgijp. We zijn weer terug op de oude koers, de wind is inmiddels 20 graden gedraaid en 10 knopen in kracht toegenomen. De gennaker kan in de zak blijven en ik boom de fok maar weer uit.

Een uur na de mislukte gennaker actie neemt de wind wederom in kracht af en we rollen van voor, naar achter, van links naar - inderdaad - rechts. Elke keer dat de boot een rol inzet eindigt dat met het inklappen van de fok die met een harde knal dan weer vol slaat. Net als ik zit te bedenken dat ik zo de nacht niet in wil, slaat weer de fok vol en horen we een luide knal. Een van de stagen van het tussenwant - deze verstaging moet de dwarsscheepse krachten op de mast opvangen, de D2 voor kenners - aan bakboord hangt los naar beneden en zijn broertje aan stuurboord hangt ook slap. Schrikken!
Snel rollen we de fok in, ruimen de spinnakerboom op en reven we het grootzeil terug naar het tweede rif. Als ik eindelijk het slingerende, omlaag hangende stag te pakken heb, breekt deze los bij de spanner. Stag gered, spanner gesneuveld. Het stag blijkt heel, maar is afgebroken op de bevestiging aan de mast. Waarschijnlijk als gevolg van de schokbelasting van de inklappende fok.

We hebben er krap 800 mijl op zitten, nog ruim 1200 te gaan. Terugkeren is geen optie, zes dagen tegen de passaatwind in hakken overleeft de mast zonder tussenwant zeker niet. Doorgaan dus. Met een dubbel rif in het grootzeil geeft het zeil nog net een beetje steun ter hoogte van de gebroken puttings en om de mast niet onnodig te belasten varen we zo, zwaar ondertuigd, verder. In de hoop dat we niet al te veel wind en zeegang krijgen, want af en toe zien de we mast ter hoogte van de tweede zaling licht doorbuigen. Doordat de wind is afgenomen en we zeil hebben geminderd liggen we, wederom, enorm te rollen. Dat wordt nog een lange zit...

Als we aan het begin van de avond weer wat wind krijgen en we zelfs even met 6 knopen door het water glijden, wil ik de DuoGen weer in het water hangen - onder de 4 knopen levert deze nauwelijks stroom maar remt dan wel - als ik een hoop geratel hoor. Snel de DuoGen er weer uit. Twee inbusboutjes blijken op miraculeuze wijze verdwenen te zijn en het had niet veel gescheeld of de schacht was van de dynamo losgekomen en we hadden zonder DuoGen gezeten. Met twee reserveboutjes is het geheel snel weer gemaakt en gelukkig werkt alles nog, maar dit moet nooit kunnen gebeuren. 

De nacht verloopt rommelig en - zoals inmiddels gebruikelijk - rollerig. Heel in de verte zien we de Gaia van ons weglopen; helaas krijgen we geen marifooncontact meer. Door de achterop lopende golven gieren we met een zwalkende beweging door het water. We slapen nauwelijks en komen gebroken uit bed. Wel heb ik een snood plan kunnen bedenken om het andere stag te redden van een breuk- of verdrinkingsdood. Met een spinnakerval en wat lange dyneemalijntjes zit ik heel de ochtend kraantje te spelen om op 12 meter boven dek op een schommelend schip een knoopje om het stag te leggen, maar uiteindelijk zit begin van de middag het stag gezekerd aan de mast. Zo komen we dag wel door.

Onder dubbel gereefd grootzeil hebben we het voor elkaar gekregen om met niet meer dan 10 knopen wind toch 117 mijl af te leggen dit etmaal. Nog 1139 te gaan.  

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties