2 sep 2008

Kater in La Coruna

Elke vetrekker of terugkomer die we gesproken hebben is het ermee eens: de oversteek van Biskaje is de lastigste van alle. Niet alleen vanwege het onvoorspelbare weer en golven, maar ook fysiek, geestelijk en boottechnisch. Klinkt zwaar, maar het is waar.
Het is vaak de eerste meerdaagse tocht, dus wachtlopen (om de beurt slapen en uitkijk houden). Daarvoor is een ritme nodig; de tocht duurt over het algemeen een dag of drie, dus net als je in het ritme komt, dan ben je er. En tegen de tijd dat je er bent heb je overal blauwe plekken en spierpijn van het schrap zetten tegen rollen van de boot.
Eenmaal aangekomen komen we in een andere wereld. In plaats van tussen de vakantiegangers, zitten we tussen de vertrekkers. Iedereen die we hier ontmoeten gaat voor minimaal een jaar weg. En iedereen heeft min of meer dezelfde insteek en verhalen. Boottechnisch is de oversteek een aardige testdrive. We ontdekken dingen die handiger of beter kunnen, en er gaan dingen kapot. Het klussenlijstje wordt eerder langer dan korter.

De arm van de autopilot (die het roer bedient) is door het slechte weer van zijn fundering getrokken. Twee dagen zijn we bezig geweest de fundering te versterken en de autopilot te repareren.
De WC heeft nooit goed doorgespoeld, dus haalt Ascha het pomphuis van de WC uit elkaar. Ze waant zich voor even weer terug in het ziekenhuis als ze tot haar ellebogen "in de shit zit". Uiteindelijk komen we erachter dat er een klein plastic clipje is afgebroken. Natuurlijk zit dat niet in het eparatiesetje zit dat we hebben meegenomen en is het hier ook nergens te krijgen.
Door allerlei hoeken en gaten komt water naar binnen. Niet veel, maar net genoeg om kleren klam en vochtig te maken of van roestplekjes te voorzien. Om over de slaapzakken maar niet te spreken. Die hadden we onderin de achterkooi gelegd, in de veronderstelling dat het daar droog was en toch voor het pakken liggen. Achteraf bleek zich ook daar water verzameld te hebben en zat er intussen evenveel dons in de slaapzak als op de slaapzak. Het weer zit erin, zogezegd.

En over weer gesproken, volgens de folder zou het weer hier beter moeten zijn dan in het kanaal, maar helaas. Ook hier giert het af en toe van de wind, regent het pijpestelen of verbergt het zonnetje zich achter een dik wolkenpak. Iedereen heeft het erover dat het weer en klimaat van slag zijn deze zomer, en dat is goed te merken.

Hoewel we dit allemaal goed kunnen relativeren, hadden we het van de week toch even gehad. Voor het gevoel wordt alles nat of gaat kapot. We zijn meer aan het wassen of repareren dan dat we van de omgeving genieten. Hebben we al met al misschien twee of drie lekkere zeildagen gehad, en het wil maar geen zomer worden. Een kater in La Coruna dus. Al zullen de gezellige avonden met Allard en Sjoke ook wel aan het katergevoel bijgedragen hebben...

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties