17 aug 2008

Beaucette - Lézardrieux; een rekenfoutje

Ondanks de diepe depressie die maandag voor een boel wind gaat zorgen, besluiten we zondag te vertrekken uit Beaucette. Niet naar Brest, zoals aanvankelijk het plan was, maar naar Lézardrieux aan de Franse kust.

Omdat we in verband met onze diepgang alleen tussen 2 uur voor en 2 uur na hoog water kunnen vertrekken, staan we op tijd op. Dat je hier niet met het tij moet spotten wordt ons meteen duidelijk gemaakt. Door de stevige dwarsstroom schuiven we scheef als een krab het met rotsen bezaaide havenkanaaltje uit, en draaien om half negen de Little Russel op. Het vaarwater tussen Guernsey en Herm. We hebben een rekenfoutje gemaakt toen we gisteravond de tocht voorbereidden, dat blijkt al snel als we ruim 5 knopen stroom tegen krijgen. Tergend langzaam komt St. Peter Port in zicht.

Een uurtje later kentert het tij en verdwijnt Guernsey langzaam uit het zicht. Achter de beschutting van het eiland vandaan is het aan de zeegang nog duidelijk te merken dat het gisteren hard gewaaid heeft. Bovendien is hier de atlantische deining al merkbaar, waardoor er een hobbelige zee staat. Terwijl Ascha beneden in de kajuit iets pakt, ontdekt ze dat de WC overloopt. Ons toilet pompt niet goed door, daar moeten we nog eens naar kijken, maar nu is niet echt het juiste moment daarvoor. De afsluiters staan dicht, daar ligt het niet aan, maar doordat we schuin over bakboord liggen is er water terug de WC ingelopen. Na even pompen en dweilen is de WC weer schoon, maar is voor Ascha de maag maat vol. Even geen koffie.

Naarmate de dag vordert neemt de wind zoals verwacht af, maar ruimt tegen de verwachting in niet naar het westen. Weg taktiek. Zoals inmiddels gebruikelijk valt de wind even later zelfs helemaal weg en dobberen we midden in de Baie de St. Malo over een vervelende deining. We starten de motor en varen het laatste stukje naar Île de Bréhat. Stukje denken we, maar ook hier hebben we een rekenfoutje gemaakt. We krijgen we de stroom vol op de kop en met 4, soms 5 knopen stroom tegen sukkelen we met een grondsnelheid van 2 knopen naar de monding van de rivier de Trieux. Dat gaat nog even duren... Nadat we Île de Bréhat gerond hebben neemt zoals verwacht de wind toe, inmiddels vanuit het zuiden dus pal op de kop, maar met een prachtig uitzicht op de Côte Rouge varen we de rivier op. De stroom wordt snel minder, en precies op de kentering van het tij varen we het haventje van Lézardrieux binnen.

Bij het aanmeren worden we enthousiast opgevangen door Ton en Barbara die, met opstappers Dirk en Dominique, met hun True Blue onderweg zijn naar St. Maarten. We hebben ze ontmoet met de Mosselrace in Yerseke vorig jaar en de Vertrekkersdag in maart dit jaar.

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.

Reacties

lisette en Frederik van Amoras 
maandag 25 augustus 21:13 #

Hèèè, jullie,de trip schiet goed op zo te lezen! Een natje en een droogje af en toe, en de nodige akkefietjes, maar dat hoort erbij (denk ik dan zo),liever niet zal je zeggen! Maar jullie hebben er wel plezier in zo te zien! Wij zijn ondertussen even thuis, omstandigheden (schoonzoon is gehospitaliseerd in intensieve zorgen,zag het niet meer zitten en nam nogal een véél te hoge dozis medicatie), momenteel aan beterhand, maar nog niet ok!
Wij gaan terug naar de boot als het gevaar geweken is kunnen niet véél helpen en houden maar contact!
Best Acha en Marcel ,ik geniet er echt van om te jullie te volgen en te zien hoe het is , mijn droom in jullie boot, ja zo gaat dat he.....dromen  mag ook he!
Acha jij doet het goed zie ik , en tof als je zo een bekende boot tegenkomt he?!
Nog véél lol op de Live, en tot schrijfs
Lisette en Frederik

Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties