10 apr 2009

En weer vertrokken

Zo zijn ze geland en zo zijn ze weer vertrokken. Bij het vertrek van de Boeing 747 kon ik me net staande houden, maar zelfs op afstand werden we gezandstraald!

[youtube:Vbbb_20URKw]

9 apr 2009

St. Maarten; Another Friendly Island

Het is altijd weer feest als er bezoek uit Nederland komt. Niet alleen vanwege de gezelligheid maar ook vanwege de stapel pakjes die ons bezoek steevast meebrengt! Behalve de inmiddels gebruikelijke nergens-te-krijgen-Nederlandse-lekkernijen zaten daar dit keer ook onderdeeltjes voor de DuoGen bij. De gebroken borgpen en verloren inbusboutjes werden (inclusief Tef-Gel!) door Eclectic kosteloos toegezonden, hulde!

Zoals wellicht bekend bestaat St. Maarten uit een Frans en een Nederlands deel. Bijzonder is dat wel, want betaal je in het Franse deel met Euro's, in het Nederlandse deel wordt er met Amerikaanse Dollars betaald. In het Franse deel wordt Frans gesproken, in het Nederlandse deel is de voertaal Engels (hoewel veel mensen Nederlands als tweede taal spreken). Twee landen en culturen op een eiland dat niet groter is dan Schouwen!
Terwijl een aantal eeuwen terug hevig gevochten is tussen de Engelsen en Fransen om de heerschappij over de eilanden in de Caribbean, ging het er op St. Maarten wat gemoeddelijker aan toe. In plaats van te vechten liepen een fransman en een hollander elkaar tegemoet, en daar waar ze elkaar tegen kwamen werd de grens getrokken. De fransman ging met een fles wijn op pad, de hollander met een fles rum. Omdat de rum iets sterker was dan de wijn kwam de hollander wat minder ver maar is sindsdien het noordelijke deel Frans en het zuidelijke deel Nederlands. Mede hierdoor, maar zeker ook vanwege het toerisme dat hier op grote schaal is opgezet profileert het eiland zich als "The Friendly Island". Helaas voor St. Maarten hebben wij die titel al toegekend aan een ander eiland.

Omdat bezoek uit Nederland altijd vroeg wakker is (het zal iets met het 6 uur tijdverschil te maken hebben), zitten we de dag na aankomst al vroeg in het dollar-busje naar Philipsburg. Philipsburg is de hoofdstad van St. Maarten en wordt dagelijks overspoeld met cruiseschip toeristen. Wij doen gezellig mee vandaag. Het is grappig om zo hier en daar Nederlandse gebouwen en straatnaambordjes te zien tussen alle engelse uithangborden. Behalve de boulevard en wat kleine straatjes bestaat het centrum voornamelijk uit twee lange straten, Front Street en Back Street. Front Street zit vol met dure juweliers en electronicawinkels, Back Street met kledingwinkeltjes. Shoppers Paradise dus, hoewel de zogenaamde tax-free prijzen ons uiteindelijk wat tegenvallen.
Met het dollarbusje gaan we terug naar de Sunset Beach Bar, waar we een dag eerder ons bezoek zagen landen. Het blijft een spectaculaire plaats. Na een verkoelende duik in het water, aan het begin van de landingsbaan, begint de reggeaband met soundchecken dus blijven we nog even hangen na de sunset en swingen de avond in. Afsluiter van vandaag is onbeperkt spare-ribs eten bij Lady-C, vlak bij de boot. Heerlijke ribbetjes en met 3 porties hebben we aardig ons best gedaan!

Tijd om een stukje te varen! Met onze gasten varen we door de brug de Lagoon uit en Simpson Bay in. Langs het vliegveld gaat het naar het franse deel van het eiland en na een paar uur varen gaat het anker uit bij Grand Case. Het is goed luieren hier we snorkelen en zoeken schelpen op Roque Creole.

Van Grand Case naar Anse Marcel (jawel!) is het slechts een halfuurtje varen. Nog voor het middaguur gooien we het anker tussen de schildpadden en liggen we in de baai die naar een zeer belangrijk man genoemd is. Een eigen baai, een plek onder de zon! Als we liggen moeten we mijn baai toch ook even aan wal bekijken. Dat valt flink tegen. Behalve luxe villa's en dure resorts is er niks te vinden en ook het kleine haventje is uitgestorven. We wandelen het resort af en komen via een zijweggetje op een hike-trail terecht. Het pad leidt langs de noordkust van het eiland, en we sjouwen door de bloedhitte over een kronkelig paadje tussen de dorre struiken en cactussen door naar de volgende baai. Het blijkt de moeite waard want we hebben er een heel zandstrand voor ons alleen. Als een uur later een stel Amerikanen (ooooh my gosh!) ons uitzicht komen bederven hiken we terug naar het resort. Behalve pina-colada's is er weinig te krijgen, maar die vallen dan ook niet tegen! De rekening helaas wel.

Van Anse Marcel gaat het verder naar Ilet Pinel, net om de hoek. Het binnenvaren is even spannend, maar uiteindelijk liggen we in twee-en-halve meter water prachtig voor anker in de beschutting van het tropische eilandje Pinel. Het blijkt hier schitterend snorkelen en tussen de verschillende tropische vissoorten zien we een lobster door het koraal kruipen, die ons helaas net te snel af is.
We zitten 's avonds in de kuip melige dierenraadsels op te lossen (het is pluizig en blauw) als het middernacht wordt en Ascha jarig is. Speciaal voor deze gelegenheid blijken er kado's en zelfs bijzonder bezoek uit Nederland in de tas van Rob en Monique meegekomen te zijn! Erg leuk en attent dat er aan de andere kant van de oceaan aan onze verjaardagen gedacht wordt, iedereen bedankt!

Op Ascha's verjaardag varen we van Ilet Pinel naar Oyster Pond. Het is maar een kort tochtje, maar het blijkt lang genoeg na een paar verjaardagsbiertjes aan boord van de Hagar, de vorige avond. De aanloop van Oyster Pond is berucht - een paar weken terug is hier nog een jacht vergaan - maar we varen veilig het haventje van Captain Oliver in en meren af aan de steiger. Na lange tijd weer in een haven, met walstroom, water en (koude) douches! In de Dinghy Dock Bar eten en drinken we op Ascha's verjaardag en op de laatste avond dat Rob en Monique bij ons aan boord zijn. Helaas brengen we ze morgen met de auto van Ton en Dominique (thanks!) weer naar het vliegveld en vertrekken ze na een veel te korte maar fantastische week weer naar Nederland.

3 apr 2009

Ze zijn gelaaand!

De spanning stijgt als we vlucht KL785, met Rob en Monique aan boord, de landing zien inzetten. Op een paar meter boven ons hoofd vliegt de Boeing 747 over voordat deze op de baan landt. Met donderend geraas remt het toestel af. Ze zijn gelaaaand!

[youtube:NTlPGMZaKT0]

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties