2 nov 2008

Albufeira

Na de wisselvallige dagen van afgelopen week lijkt het weer zich hier te hebben hersteld, en worden we wakker met een zonnetje in de kleurige haven van Albufeira.

Mooi weer om me door Ascha en Allard de mast in te laten hijsen en, met de oversteek naar Madeira en de Canarische eilanden in het vooruitzicht, de mast en verstaging te inspecteren. Ook heb ik het lampje en de ring van deklicht weer gevonden en gemonteerd, dus zien we weer wat in het donker op het voordek.

Eind van de dag lopen we Albufeira in en dat blijkt, ondanks het massatoerisme in deze regio, een aardig centrum te hebben, pal aan het strand. In een van de vele cafe's zien we hoe Lewis Hamilton als jongste coureur ooit de wereldtitel in de koningsklasse van de autosport pakt. Eindelijk weer een kampioenschap voor McLaren!

1 nov 2008

Laagseizoen

Sinds oktober is het laagseizoen in Portugal. Dat heeft zo zijn voordelen want de haventarieven zijn zo ongeveer gehalveerd, elke haven heeft plaats en tot afgelopen week was het weer er niet minder om. Overdag rond de 25 graden, 's nachts koelt het af naar 15 graden. Geen wonder dat hier in de havens zoveel overwinteraars te vinden zijn. Nu we in de toeristische sector beland zijn is het overduidelijk dat het vakantieseizoen ten einde is. Behalve een verdwaalde vakantieganger (ondanks het gure weer te herkennen aan zijn korte broek) is Portimao uitgestorven dus verlaten we de haven en gaan aan de overkant van de rivier, voor Ferragudo, voor anker.

Als we die ochtend gewekt worden met getrommel van de lokale schutterij lijkt het weer een mooie dag te worden, maar als we het anker ophalen betrekt de lucht. Hoewel het er dreigend uitziet blijft het droog. Even kunnen we zeilen, een mooie gelegenheid de geinstalleerde DuoGen uit te proberen. Helaas zakt al snel zakt de wind weg en motoren we langs een prachtige rotskust naar Albufeira. Het is behoorlijk fris en sinds lange tijd moeten de jassen weer tevoorschijn komen. Het is duidelijk laagseizoen, dit lijkt wel winterzeilen ;-)

30 okt 2008

Aangenomen werk

Wanneer we de weerkaarten voor komende dagen bestuderen zien we dat er harde wind en regen verwacht wordt. Geen weer om koers te zetten naar Madeira en geen weer om in Alvor voor anker te blijven liggen. Een halfuur voor hoogwater halen we het anker omhoog. Met de zon in de rug zijn de ondieptes goed te zien en Ascha, die voor op de punt staat, loodst ons door het kringelgeultje de lagune van Alvor uit.

Met een rustig windje in de rug hobbelen we langs de mooie kust van de Algarve naar Portimao. Al snel maakt de rotsachtige kust plaats voor een lang zandstrand met allemaal hoogbouw. We komen duidelijk in het massatoerisme terecht.

De haven van Portimao ligt aan een riviertje dat uitmondt in zee. Aan de linkeroever ligt het grote, mondaine Portimao met zijn nieuwe, maar keurige, haven. Aan de rechteroever ligt het kleine Ferragudo met een klein vissershaventje. Hoewel het hier ook vol staat met appartementencomplexen heeft dit dorpje zijn sfeer behouden.

We gebruiken de dagen met slecht weer om wat klusjes aan de boot te doen. Al sinds ons vertrek zit de ophouder van de giek me niet lekker. Deze hoort de giek omhoog te houden, maar zit zover naar achteren op de giek gemonteerd dat de deze op de buiskap klapt, wanneer we even niet opletten. Het aangrijpingspunt op de giek zit echter zo vast dat hier zelfs met grof geweld geen beweging in te krijgen is. Allard, niet voor een gat te vangen, fietst voor ons de halve stad rond om terug te komen met een stukje PVC pijp. Ophouder uit elkaar, pijpje erin, ophouder in elkaar, klaar!
Een ander klusje is de spinakerboom. Het aluminium beslag dat op de boom gemonteerd is houdt niet zo van zout water en is zo gaan corroderen dat de carbon boom begint uit te scheuren. We slijpen het beslag eraf, slijpen het schoon en popnagelen het weer in elkaar.
Tussen de regen- en windvlagen door zetten we de DuoGen in elkaar. Als ik vooraf de handleiding door lees breek ik mijn hoofd over een yaw arm, spring plunger, en een drop-nose-pin maar uiteindelijk wijst alles zich van zelf en blijkt het allemaal heel eenvoudig maar degelijk in elkaar te zitten. Het bevestigen van de DuoGen aan de hekstoel is eenvoudig door de meegeleverde universal bracket. Gelukkig had ik de bekabeling al eerder gelegd, dus was het nu een kwestie van de bedrading en de spanningsregelaar aansluiten op het zekeringenpaneel en de DuoGen bevestigen aan de hekstoel.

Als deze klusjes geklaard zijn, het lijkt wel aangenomen werk, worden we door de Horizon bemanning uitgenodigd om met een huurauto het binnenland te gaan bekijken. Tussen de sinaasappelplantages door rijden we naar Monchique, dat boven in de bergen ligt. Over een dubieus weggetje gaat het naar Picota, een top van het Monchique gebergte, maar eenmaal boven is het grijs en regenachtig en zien we niks van het beloofde uitzicht. Via het provinciestadje Alte rijden we terug naar de kust en belanden in Carvoeiro. Een klein strandje ligt tussen de rotsen ingeklemd, en aan het aantal restaurants en appartementen te zien kan het niet anders of in de zomer ligt het hier handdoek aan handdoek op het strand. Terug in Portimao leveren we de huurauto in en nemen nog één afzakkertje in de Irish Pub...

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties