5 feb 2009

Easy does it

"Easy does it" roept de bewaker ons toe als we zwetend op en neer lopen over de steiger met tassen vol boodschappen. Behalve de nieuwe wantspanners hebben we alle items van het todo lijstje kunnen afstrepen, dus onder bovenstaand motto kunnen we een weekje gaan relaxen met Oby en Miranda die vanavond landen op het vliegveld van Fort-de-France (tip: een vlucht boeken direct vanuit Parijs scheelt aanzienlijk in de ticketprijs!). We halen ze op van het vliegveld en aan boord lijkt het wederom pakjesavond: zakken drop, echte koffie, een stapel roddelbladen en zelfs de Donald Duck! Van Brenda, die dit keer helaas niet mee kon komen, krijgen we een Spina-Bac, een verstelbaar rugkussen. Ideaal voor onze ruggetjes hier aan boord!

Nu we nog gebruik kunnen maken van de huurauto besluiten de volgende dag een rondje over het zuidelijke deel van Martinique te maken. Door het binnenland rijden we naar richting La Mauny, bekend van de lokale rum. We bezoeken de rumdistilleerderij, die helaas niet in werking is omdat het oogstseizoen van suikerriet pas in februari begint. Wel mogen we vrij rondlopen over het terrein en door de kleine distilleerderij waar de La Mauny Rhum gemaakt wordt. Uiteraard hoort daar na afloop ook het rum-proeven bij. Ik weet nu waarom rum altijd in een mix gedronken wordt en zelden puur, dat is niet te drinken!
Van de rhumerie rijden we naar de zuidpunt van het eiland, het schiereiland Grande Anse des Salines, met het strand dat op alle ansichtkaarten van Martinique staat. Wit zand, helderblauw water, de schaduw van de palm- en pijnbomen en uitzicht over Martinique en St. Lucia. Via St. Anne, een leuk badplaatsje waar we in een van de vele souvenirswinkeltjes een leuke hangmat vinden, rijden we terug naar de boot.

Langs Diamond Rock varen we de volgende dag naar Grande Anse d'Arlet, een oud vissersdorpje aan het strand van een beschutte baai. We liggen nog niet voor anker of de dames snorkelen rond de boot, op zoek naar schildpadden.
Geheel in de stijl van de titel doen we de volgende dag niet veel, behalve snorkelen, het dorpje bekijken, luieren aan boord en een paar spelletjes Ouril.

Op de motor varen we naar Fort-de-France en gooien onder het Fort-St.-Lious het anker eruit. Fort-de-France zou een gezellig, druk winkelgedeelte hebben dat op zaterdag echter in de middag gesloten is... Tot zover de winkelplannen, we halen het anker op en varen naar de overkant van de baai om voor Anse Mitan voor anker te gaan. Anse Mitan is het vakantieoord van Martinique met leuke boetiekjes en leuke barretjes in het naastgelegen Pointe du Bout. Als we 's avonds nog wat zitten te drinken op een terras speelt een lokale band allerei reggaenummers. Yah man, relax man!
Achter en naast onze ankerplaats liggen volgens de pilot mooie snorkelplaatsen dus snorkelen we de volgende dag tussen de felgekleurde vissen de baai door.

Zodra de volgende dag de harde wind iets is afgenomen varen we de Baie de Fort-de-France uit. Achter het eiland valt de wind bijna weg om even later, als we uit de luwte komen, flink toe te nemen. Het laatste stuk is even flink sportief zeilen. Met in vlagen 7bft kruisen we op, rakelings langs Diamond Rock, maar boot een bemanning houden zich goed en aan het eind van de middag gaan we voor St. Anne voor anker.

Als we de volgende morgen de haven in willen om onze gasten weer aan wal en naar het vliegveld te brengen, blijkt deze vol te zijn. Dat lijkt ook te gelden voor de enorme ankerplaats, want het is even zoeken naar een plaatsje. Na twee pogingen liggen we vast en vrij van andere schepen en eingdgt de week zoals deze begon, rennen om een huurauto te regelen en onze gasten naar het vliegveld te brengen. Helaas is deze leuke week weer voorbij gevlogen en inmiddels ligt er weer een nieuwe todo lijst op ons te wachten. Easy does it...

31 jan 2009

Barbados - Martinique

Met een noodoplossing voor de verstaging vertrekken we tegen de avond naar Martinique, uitgezwaaid door de bemanningen van de Gaia en de Dahlwinnie. We hebben een leuke tijd gehad op Barbados en terwijl zij naar het zuiden gaan, maken wij een ongebruikelijke move naar het noorden. Op Martinique zijn veel jachtvoorzieningen waaronder een goede tuiger, maar bovendien krijgen we bezoek dat invliegt op Martinique en St Lucia.

Eenmaal uit de luwte van Barbados krijgen we de stevige passaatwind weer in de zeilen en met een knoop stroom mee schiet het lekker op, de bijna 120 mijl naar Matinique tellen we snel af. Aan het eind van de nacht zakt ineens de wind helemaal weg en zitten we in een groot buiengebied. Het ziet zwart om ons heen, maar wind is er niet meer. Pas na twee uur motoren pikt de wind weer op en is Martinique net aan bezeild.

Het blijft buiig weer en als we 's ochtends de Cul de Sac de Marin willen invaren wordt het helemaal grijs voor ons. De schepen die voor ons liggen, de bergen, betonning, alles wordt aan het zicht onttrokken door een enorme hoosbui. Luiken dicht, kussens naar binnen en klaarmaken voor onder water! Als de hoosbui is overgetrokken opent zich de invaart naar Le Marin en tussen de riffen door varen we de enorme ankerplaats op. Naast alle charterschepen in de grote marina liggen hier honderden schepen voor anker.

Als we een ankerplekje gevonden hebben komt de to-do lijst naar buiten, we hebben twee dagen voordat ons bezoek op het vliegveld landt. De boot moet worden opgeruimd en het logeerbed vrijgemaakt worden, plaats in de marina regelen, huurauto regelen, buitenboordmotor laten repareren (die is er op Barbados helaas mee gestopt), boodschappen inslaan (dat gaat heel goed en relatief goedkoop hier bij Ed) en de verstaging en wantspanners bestellen. Het lijkt wel aangenomen werk...

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties