4 jan 2010

Live is (on the) hard!

Inmiddels zijn we al weer een tijdje op Curacao en druk aan de klus om de boot klaar te krijgen voor het volgende seizoen. Met alle sneeuwval in Nederland viel het niet mee om hier te komen, maar na 27 uur vertraging bracht Martinair ons dan toch in de tropen.

De kerstdagen brachten we door met schuren en antifoulen van het onderwaterschip. Geen witte maar een zwarte kerst. ´s Avonds zijn we uitgenodigd door Gijs en Laura die met een aantal medezeilers het kerstdiner hebben verzorgd. Erg gezellig om iedereen weer te zien na een halfjaar afwezigheid.

  

  

De laatste zaterdag van het oudejaar wordt traditioneel de oudejaarsrace gevaren, en wat de kerstrace voor Colijnsplaat is, is de oudejaarsrace voor Curacao. Met dat verschil dat alles wat kan zeilen meezeilt. Van racer tot vertrekkersboot, van surfplank tot catamaran. Wij zeilen mee met de Linea en  als op-en-top cruiser maken we dan ook geen schijn van kans. Als we een uur te laat binnenkomen gooien we het er maar op dat we de boei bij Klein Curacao niet konden vinden… De oliebollen smaakten er echter niet minder om!

Nu de mast eraf ligt, is dat een goed moment deze te inspecteren, nieuwe kabels te trekken en de verlichting en marifoonantenne te vervangen. De rest van de week blijven we bezig met kleine klusjes, want hoewel wij klaar zijn om het water weer in te gaan, ligt de kraan van Curacao Marine uit elkaar voor het jaarlijks onderhoud.

De aanloop naar oudejaarsavond is hier geweldig. Elke avond zijn er grote vuurwerkshows waar iedereen met kisten bier en flessen rum naar toe komt om te zien wat de vuurwerkverkopers te bieden hebben.
Op oudjaarsdag is Curacao in kruitdampen gehuld. Vanaf 12 uur ‘s middags worden door elk bedrijf grote “pagara’s” (heelveelduizendklappers) afgestoken om het oude jaar af te sluiten.
Oudejaarsavond brengen we met een aantal anders zeilers door bij Roeland en Brigitte, erg leuk. Alleen voor het vuurwerk zou ik al naar Curacao gaan, het lijkt wel alsof iedereen hier professioneel vuurwerk de lucht in schiet, geweldig!

  

   

   

Intussen hopen wij dat we snel het water weer ingeschoten worden, want kamperen in de tropen op 4 meter hoogte in een stacaravan zonder stahoogte was niet helemaal de bedoeling van deze reis…

14 jul 2009

Kiele kiele

Na twee keer een andere boot naar Curacao Marine te hebben gebracht, is vandaag onze Live aan de beurt. Met Pim en Meta en Ton, Dominique en hun opstapper Fred, die met hun True Blue intussen ook op Cuaracao zijn aangekomen, maken we er een leuk tochtje van. Dicht onder de kust zeilend proberen we een glimp op te vangen van de springende dolfijnen, maar helaas zijn we net te vroeg of te laat voor de show. Gelukkig gaat ook voor ons de pontjesbrug in Willemstad weer open en even later meren we af bij de slipway van de werf.

Als de trailer onder boot wordt gereden blijken we maar voldoende ruimte onder de kiel te hebben. Met een paar centimeter tussen de kiel en het beton wordt de boot heel voorzichtig op het droge gereden en vervolgens afgespoten.
Bij het afspuiten blijkt de aanhechting tussen kiel en romp, die destijds voor de verkoop door de eigenaar is gerepareerd, weer los te laten. Dit klinkt erger dan het is, maar de reparatie van destijds is dermate slecht uitgevoerd dat we het hier opnieuw kunnen gaan doen.

Voorzichtig wordt de boot naar de nieuwe standplaats gebracht waar wij verder kunnen met opruimen en schoonmaken voordat we over een paar dagen weer naar Nederland vliegen en de boot tijdens het orkaanseizoen hier achterlaten. Begin december vliegen we dan weer terug om de reis voort te zetten richting het noorden van de Carieb waar we dan Jamaica, Cuba en de Bahama's willen gaan bezoeken.

7 jul 2009

Druk, druk, druk!

Nadat we door Pim en Meta (thanks!) weer aan boord zijn gebracht op het Spaanse Water hier in Curacao is het druk, druk, druk. Zo erg dat de website er bijna bij inschiet. Waar we zoal druk mee zijn? De dagelijkse boodschappen, de was, water halen en accu’s even aan de generator (Linea bedankt!) zodat ook die weer vol zitten, allerhande kleine klusjes (waarover later meer), een hapje eten hier en de volgende dag weer daar en bovenal happy-hours bij Asiento. Behalve druk is het hier dan ook voornamelijk erg gezellig.

Curacao is voor veel zeilers even een tussenstop in de reis en voor anderen een (voorlopige) eindbestemming. We ontmoeten dan ook veel andere zeilers die met dezelfde overwegingen en koerswijzigingen hier zijn aangekomen.
Zo ontmoetten we Tom, een belgische solozeiler die ook besloten heeft zijn schip een tijdje in de stalling plaatsen en tussentijds weer aan het werk te gaan. We zeilen met hem mee van het Spaanse Water naar het Schottegat, bij Willemstad, waar de werf gelegen is. Het is een leuke ervaring om de drukke pontjesbrug voor ons geopend te zien worden en door de stad te varen.
Ook treffen we Joop, die ruim 26 jaar eerder ook uit Zierikzee vertrokken is. Toen hij ons verenigingsvlaggetje zag hangen moest hij daar het zijne van weten, en toen wij hoorden dat hij met een 60 voets catamaran onderweg is moesten wij daar natuurlijk het onze van weten! Ook met hem zijn we naar de werf gevaren, wat een ruimte en wat een snelheid zit er in die boot! De komende vijf maanden moeten we maar hard aan het werk, want dit lijkt ons ook wel wat! Iemand een Baltic 39 kopen? ;-)

En omdat we nu toch op Curacao zijn, hangen we een paar dagen de tourist uit op dit vakantie-eiland. Met Pim en Meta gaan we een dagje naar het strand van Daaibooibaai (leuke voor scrabble, zeg dat maar eens drie keer achter elkaar).
Ook snuiven we wat eilandcultuur op en maken vlagdag mee, een nationaal evenement vergelijkbaar met Koninginnedag. We sluiten de feestelijke dag in vakantiestijl af met een pina-colada in (de) Zanzibar.

In de categorie vakantievermaak brengen we ook een bezoek aan het Sea-Aquarium, de antilliaanse versie van het Dolfinarium. Hoewel we onderweg vaak en veel dolfijnen hun kunsten hebben zien vertonen, vielen die in het niet bij wat hun broertjes en zusjes ons hier laten zien. Wat een geweldige dieren!

Maar zoals inmiddels wel bekend is het leven op een boot lang niet altijd vakantie, dus nemen we de tijd voor kleine klusjes die maar niet van het lijstje gestreept werden.
Zo hebben we na lang zoeken het probleem van de slecht werkende AIS ontvanger gelokaliseerd en bleek een ingewaterde antenne de boosdoener. Dat bleek overigens niet eenvoudig te vinden, want ik had destijds in een minder heldere bui de aansluiting voor de mastantenne (VHF) en de achterantenne (AIS) met elkaar verwisseld, waardoor ik na lang meten en zoeken natuurlijk in een wederom minder heldere bui de verkeerde kabel doorknipte (hoezo happy-hour). Gelukkig was Zeezot-Joop, niet te verwarren met Razzle-Dazzle-Joop hierboven, zo aardig om mij even boven in de mast in te hijsen zodat ik behalve de ingewaterde antenne ook meteen het lampje voor het driekleurenlicht kon vervangen. Zes weken lang is het hier bloedheet en kurkdroog en natuurlijk precies als ik boven in de mast zit komt een tropische regenbui wat verkoeling brengen. Joepie.
Nu toch alle kabels naar de radarpaal openliggen, trek ik er meteen een UTP kabel bij voor de in Nederland gekochte Ubiquiti Bullet2HP, een water- en weerbestendige WIFI router die eenvoudig onder aan onze 12dBi omni-antenne geschroefd kan worden. Zo kan de antenne eindelijk achterop de radarpaal worden gemonteerd, hebben we direct overal draadloos internet aan boord en hoeven we niet meer in elke haven of ankerplaats de WIFI antenne in de mast te hijsen. Met dank aan Krijn van WiMood Shop voor de snelle levering van de Bullet en benodigde PoE adapter!
Via een lokale aanbieding kopen we een goed en goedkoop SunPower 90W zonnepaneel. Dat blijkt na een dagje kabels trekken (in een heldere bui) gelukkig op de regelaar van de DuoGen te passen zodat we nu niet alleen van water- en wind- maar ook van zonneenergie kunnen profiteren! Als nu ook de zon weer gaat schijnen...

Inmiddels zit onze werkvakantie op Curacao er hier bijna op. Over minder dan een week varen ook wij de boot naar Curacao Marine om daar gekraand te worden. De boot gaat dan voor een paar maanden in de stalling en wij vliegen terug naar Nederland. De volgende werkvakantie zullen we maar zeggen.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties