27 nov 2008

Vakantie op Madeira

Zoals alle vakanties is ook dit weekje op Madeira om gevlogen. Na een dagje acclimatiseren en de hoofdstad Funchal bekeken te hebben (zondag, dus alles gesloten) zijn we maandag met de kabelbaan omhoog gegaan naar het aangrenzende dorpje Monte. Het dorpje is mooi gelegen en overal heb je een prachtig uitzicht over het lager gelegen Funchal.
Eenmaal boven moet je ook weer naar beneden. Dat kan met een toboggan, een houten slee die door twee carreiros naar beneden geleid wordt, of te voet. Wij kiezen voor het laatste, een flinke wandeling omlaag dus, maar wel een met schitterende uitzichten, prachtige huizen en steile straatjes. En overal, in parken maar ook gewoon langs de weg, groeien planten en bloemen die je bij ons alleen in de huiskamer vindt. Zelfs de mandarijnen en bananen groeien hier gewoon aan de bomen in de tuin!

Om wat meer van het eiland te zien hebben we een bustrip gemaakt naar Porto Moniz, aan de westkant van het eiland. De busrit was een attractie op zich. In 3 uur tijd rijdt de bus (lijn 80) met verschillende tussenstops door leuke dorpjes, over smalle kustweggetjes, langs steile afgronden naar de westkant van het eiland.
In Porto Moniz dat, behalve in rotsen uitgesleten zwembaden, niet veel te bieden heeft konden we even rondkijken voordat de volgende bus (lijn 139) ons door het groene hart van Madeira weer terugbracht naar Funchal.

Madeira staat bekend om de levada's, irrigatiekanalen waarmee het water van de vochtige noordkant naar de drogere zuidkant van het eiland getransporteerd wordt. Langs een aantal van deze levada's lopen mooie wandelroutes, dus staan we 's ochtends vroeg op om de bus te nemen naar het startpunt van één van de wandelroutes in de bergen.
Een blik naar boven maakt ons duidelijk dat we het vandaag rustig aan kunnen doen. Terwijl in Funchal de zon schijnt en het heerlijk warm is hangen de bergen in een dikke laag wolken. Mist en regen dus en de levada's doen dan wat ze moeten doen, water transporteren. Omdat de wandelroutes dan glijbanen worden besteden we de dag aan kleine klusjes en in de middag in het winkelcentrum van Funchal, dat al helemaal in kerstsferen is. Overal kerstbomen, kerststerren, kerstverlichting, kerstwinkels, kerstmannen en kerstmuziek. Daar loop je dan in je korte broek.

Als het weer in Funchal het een dag laat afweten nemen we de bus naar Santana. De busrit (lijn 103) voert ons door het hart van het eiland langs groene bergen en dalen over slingerpaadjes naar Santana. We komen langs Ribeiro Frio, het startpunt van de wandelroute die we wilden lopen, maar ook vandaag regen en mist in de bergen.
Santana is bekend vanwege de typisch Madeiriaanse huisjes maar stelt verder weinig voor. Een half uurtje later vertrekt de bus (lijn 53) die ons via de oostkant van het eiland weer terug naar Funchal rijdt.

En zo is het inmiddels weer zaterdag en bereiden we de oversteek naar Tenerife voor. Een tocht van ongeveer 260 mijl en met een koers 170 graden bijna zuid. Madeira was een hoogtepunt op onze reis tot nu toe, een prachtig eiland waar we zeker nog een keer naar terug gaan!

15 nov 2008

Porto Santo - Madeira

De weerkaarten van NOAA en de gribfiles lijken vandaag voor het eerst sinds dagen eensgezind te zijn over het weer en, belangrijker, de wind. Zaterdag zit er een gaatje tussen de dagen met harde wind. De tocht naar Madeira is ongeveer 40 mijl en wanneer we op tijd vertrekken komen we halfverwege de middag aan. Dus gaat de wekker op 6 uur, dat is sinds Het Kanaal niet meer voorgekomen, en na even snoozen kruipen we er dan toch uit.
Als het om half acht licht is verlaten we de haven van Porto Santo. Met een lekkere 5 bft in de rug koersen we naar Madeira. Eenmaal halfverwege zakt de wind een beetje weg, maar dat duurt niet lang, want als we tussen Madeira en de Ilhas Desertas door varen trekt de wind flink aan. We racen met de uitgeboomde fok op Ponta de Garajau af, en eenmaal de rotspunt voorbij zien we Funchal liggen.

De oostenwind blaast krachtig de havenkom van Funchal in, dus ankeren is geen optie. Het jachthaventje heeft maar weinig plaats voor passanten, maar er vertrekt net een schip dus liggen we even later met lange lijnen (in verband met verval) afgemeerd aan de beschilderde kade van Funchal.

Voor ons allebei is ook Madeira weer een mijlpaal. Het is bijzonder om na dagen zeilen in deze archipel terecht te komen en we hebben veel over het eiland gelezen en gehoord. Het moet een schitterend eiland zijn dus hebben we komende week een weekje "vakantie" ingelast om het eiland te bekijken.

14 nov 2008

Winderig Porto Santo

Als we 's middags na de oversteek ons hoofd uit het luik steken waait de stront - bij gebrek aan dijken - van de kliffen. Het lijkt erop dat we precies op tijd Porto Santo zijn binnengelopen. De windmeter wijst geregeld meer dan 7 bft aan en als we het nabij gelegen Vila Baleira inlopen krijgen we een bui op ons nek. En wij maar denken dat hoe zuidelijker we komen, hoe mooier het weer wordt...

Het blijkt een leuk stadje te zijn, al maakt het een uitgestorven indruk nu het seizoen ook hier duidelijk ten einde is. We lopen langs wat vroeger het huis van Columbus was naar de pier, van waar we een mooi uitzicht hebben over de zandstranden van Porto Santo.

Om de goede aankomst te vieren gaan we 's avonds uit eten. Ik krijg een rauwe biefstuk op een bloedhete steen geserveerd en terwijl Ascha een kippetje van de gril wegwerkt zit ik stukje voor stukje mijn biefstukje te steengrillen. Erg lekker!

Er is niet veel te beleven op het kleine eiland. We hebben het wel gezien en we willen graag door naar het verderop gelegen Madeira, maar de harde wind houdt ons een paar dagen vast op Porto Santo.
Dat geeft ons mooi de gelegenheid de ophouder van giek te repareren, die tijdens de oversteek is losgekomen van de mast. We sjouwen dus het halve eiland af op zoek dus naar een paar "erre-vee-esse" popnagels met bijbehorende tang en aan het eind van de middag hebben we schitterende uitzichten en rotspartijen gezien, maar natuurlijk geen popnagels gevonden...

Wel hebben we hier een goede internetverbinding, dus kunnen we de winderige dagen Skypen en de digitale post bij werken. Het is altijd erg leuk om alle reacties op de site te lezen en te beantwoorden.
Als de wind voor de derde achtereenvolgende dag harder waait dan de windplotjes van UGrib voorspellen ga ik op internet op zoek naar een alternatief voor de weerkaarten van Bracknell waar we inmiddels vanaf gevaren zijn. Dat valt niet mee, want ik kan behalve de kaarten van NOAA geen kaarten vinden die zo ver vooruit kijken en goed leesbaar zijn.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties