18 apr 2010

Marathon – Miami, het ken net

Tussen Marathon en Miami is voor ons aan de Atlantische kant van de Keys maar één ankerplaats toegankelijk, in de lij van Rodriguez Key. Helaas is er weinig lij want met de wind uit oost tot zuidoostelijke richting liggen we daar niet beschut. Niet tegen wind en niet tegen deining. En als het dan toch een onrustige nacht wordt, laten we dan maar meteen doorvaren naar Miami.

Onder laaghangende bewolking waar af en toe een paar druppels regen uit vallen varen we aan het einde van de middag het havenkanaaltje weer uit. Eenmaal buiten zetten we ons oorlogstuig weer en met een dubbel rif in het grootzeil varen we tussen de riffen door de Florida Strait in.
Hoewel de wind zou ruimen is de koers maar net bezeild en buiten het rif staat een aanmerkelijk grotere deining. Maar in de nacht tussen de onverlichte boeitjes, ondiepten en kreeftenpotten doorvaren in het beschutte Hawk Channel wordt het ook niet, dus zetten we door. De wind blijft keurig tussen de 20 en 25 knopen, en het schiet mooi op, de lichtjes die de verschillende doorgangen in het rif markeren schieten aan ons voorbij.
Omdat de koers steeds noordelijker wordt, kunnen we steeds meer afvallen. De boot vaart daardoor comfortabeler én harder. En inmiddels krijgen we een flinke duw van de golfstroom in onze rug en dus gaan we veel te hard om bij daglicht aan te komen. We rollen de high aspect voor meer dan de helft weg. Dat scheelt iets maar we varen nog steeds met 7 knopen grondsnelheid op Miami af.

  

De verwachtte buien en het onweer blijven gelukkig uit en als het licht wordt varen we in de miezerregen Miami binnen. Langs de containerterminal, waar we ruimte moeten geven aan een flink containerschip dat net vertrekt. Via de Fishermans Cut varen we tot bijna downtown Miami.
Volgens de electronische kaarten is het stuk Intracoastal Waterway voor en na de Rickenbacker Causeway met 2.11 meter diepgang net niet diep genoeg, maar uiteindelijk hebben we meer dan voldoende water onder de kiel en blijken de kaartdiepten aan de positieve kant (of negatieve, net van welke kant je het bekijkt). Minder dan twee-en-halve meter hebben bij opkomend tij net na laagwater nergens gezien.

Als we ter hoogte van Dinner Key Marina komen zien we een dinghy met een oranje mannetje over het water stuiteren. Als we goed kijken blijkt het oranje mannetje Christ te zijn die naar ons toe komt gescheurd. We hadden via email begrepen dat hij en Elise daar ook met hun Elza (ook hen ontmoetten we in Curacao) aan een mooring liggen. Ze hebben in de voorgaande dagen ongeveer het hele mooringveld uitgepeild om voor ons een mooring met net voldoende water onder de kiel te vinden, geweldig bedankt! Christ loodst ons schuifelend en met een scherp oog op de dieptemeter naar de mooring en met uitzicht op de skyline van Miami meren we af.

16 apr 2010

Marathon

We liggen net aan een mooring in Marathon als Joost met zijn dinghy voorbij komt varen en de verrassing is groot als we Cecil bij hem in de boot zien zitten. We hebben hem met zijn Duet ontmoet op Curacao en hebben daar een leuke tijd met hem op de werf gehad. Het weerzien is leuk en het wordt een gezellige avond!

Al een paar dagen vlogen er vliegtuigen laag én in formatie over de eilanden. De piloten bleken aan het oefenen te zijn voor Wings over Key West, een spectaculaire airshow die dit weekend gehouden wordt op de vliegbasis van Boca Chica, vlakbij Key West.
Samen met Cecil, Joost en José bezoeken we het evenement dat wordt afgesloten met een geweldige show van de Blue Angels, US Navy’s Flight Demonstration Squadron. Ongekend wat die mannen met hun F/A-18 Hornet’s kunnen!

  

  

  

Wat het Spaans Water voor Curacao is, is Boot Key Harbour voor Marathon. Naar schatting liggen hier zo’n twee- tot driehonderd boten, het overgrote deel Amerikanen. De meeste boten brengen het winterseizoen hier door met klussen voordat ze in de zomer weer noordwaarts gaan. Elke ochtend is het dan ook gekeuvel van jewelste als op kanaal 68 het dagelijkse Cruisers Net wordt uitgezonden. Iedereen kan daar met zijn need-help en trash-for-cash terecht.
Wat voorzieningen betreft is alles hier uitstekend geregeld en sinds lange tijd kunnen we ook weer een warme, in plaats van koude douche nemen. Maar behalve een paar flinke winkels heeft Marathon verder weinig te bieden. Prima om de voorraden weer wat aan te vullen en de keuze is reuze bij de Publix.

De rest van de week waait het hard. Het zonnepaneel en de windgenerator houden de accu’s lekker vol en we hebben eindelijk een redelijke internetverbinding. Heerlijk om iedereen weer even via skype te kunnen spreken. En eindelijk kunnen ook de achtergebleven berichten van Cuba op sailinglive.nl geplaatst worden, zodat onze bezoekers weer wat leesvoer hebben (gehad) aan het begin van de werkdag ;-)

10 apr 2010

Key West – Marathon; fleurige lappen

Als de wind even iets ruimt naar het zuidoosten grijpen we onze kans om 45 mijl vooruit te komen en van Key West naar Marathon te zeilen. De eerste mijlen na vertrek houden we het zeilende, maar dan zakt de wind onder de 5 knopen en moet de motor aan. Niet erg, want de batterijen kunnen wel wat ampèrekes gebruiken.
De wind komt wat terug maar het is niet genoeg om de boot zeilend te krijgen. Totdat we na lange tijd onze fleurige gennaker weer eens tevoorschijn halen! De grote, gekleurde lap gaat erop en we zeilen weer. Met een rustig gangetje kabbelen we langs de kleine keys die door lange bruggen met elkaar worden verbonden. We zouden bijna zijn vergeten hoe heerlijk zeilen kan zijn!

  

Het binnenvaren van het havenkanaaltje gaat geconcentreerd want volgens de kaarten zou het allemaal maar net moeten gaan. Gelukkig houden we overal voldoende water onder de kiel en aan de tanksteiger van Marathon Marina kunnen voor sluitingstijd nog net de diesel- en watertanks nog afvullen. Sinds de laatste tankbeurt op Bonaire hebben we slechts 90 liter diesel verbruikt, niet gek!
Na het tanken varen we Boot Key Harbour in en zoeken een vrije mooring uit. Het is hier óf ankeren, óf aan een mooring maar het is allebei betaald. En als we dan toch moeten betalen, dan maar zo dicht mogelijk bij de wal. Omdat de wind komende dagen voorlopig weer stevig in de noordoosthoek blijft zitten, besluiten we maar direct voor een week te blijven en kunnen profiteren van het weektarief. Langer mogen we ook niet blijven, tenzij we binnen 7 dagen een vuilwatertank inbouwen. We gokken er maar op dat tegen die tijd de wind weer even uit goede hoek waait…

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties