17 jan 2009

We did it!

Na 15 etmalen op zee laten we ons anker vallen in het heldere water van Carlisle Bay, Barbados. Het was bepaald geen trip volgens de folder, met een wijntje op het voordek genieten van ondergaande zon, rustig varend naar het westen, op de gennaker over een kabbelende zee. In plaats daarvan hadden we de eerste dagen vervelende kruiszeeen, een gebroken stag zes dagen na vertrek gerepareerd met een noodverband, een losgescheurde en dronken stuurautomaat. Onderweg elke dag vliegende vissen aan boord en, na twee keer lijn en kunstaas te verspelen, een grote maar heerlijke goudmakreel. Met wind tussen 8 en 38 knopen hadden we omgerekend gemiddeld windkracht vier varierend tussen het oosten en noordoosten. Dagen met harde wind ging gepaard met hoge golven maar uiteindelijk hadden we de laatste dag geen wind meer, waardoor we een dag lang voor de kust van Barbados hebben gedobberd.
In onderstaande berichten heb ik per dag geprobeerd onze ervaringen onderweg per etmaal - van 14:00 tot 14:00 uur - samen te vatten. Een barre tocht, maar we dit it!

De internetverbindingen op Barbados zijn wat gammel, nog even geduld voor de filmpjes of skype...

Update: Inmiddels staan de filmpjes van de oversteek op YouTube!

17 jan 2009

De Grote Oversteek dag 15 - Laaaand in ziiicht!

Elke keer hopen we dat de wind aanhoudt als bij een bui de wind iets aantrekt, maar helaas verdwijnt na elke bui ook de wind elke keer, ons achterlatend met klapperende zeilen. Met om twee uur nog 40 mijl te gaan halen we het - ook motorend - niet om voor donker aan te komen, dus leggen we ons er bij neer dat we nog één nacht op zee zullen zijn.

Nu ik al mijn nep-inktvisjes verspeeld heb, gooi ik rond half vier de nepsardine nog maar eens uit. Eerder was die al goed voor orka's, wie weet wat het nu oplevert! Ik ben nog aan het uitvieren als de ljin ineens rap van de molen afloopt en ik gespartel achter de boot zie. De vangst, die zich makkelijk laat binnenhalen, wordt verwelkomd met een  "jonkie" en een borrel jenever helpt hem en pijnloos naar de vissenhemel. Het blijkt om een goudmakreel te gaan - ook bekend als dorado of mahi-mahi - en tien minuten later liggen er vier heerlijke visfilets in de koelkast.

Met een uitbundig "Laaand in ziiicht!" is het Ascha die als eerste Barbados aan de horizon ziet verschijnen. Als we even later de lichtjes van het eiland zien, de vliegtuigen zien opstijgen en de vissersbootjes om ons heen verschijnen komen we na 15 etmalen op zee weer in de bewoonde wereld.

's Nachts nemen we allebei een korte wacht om vervolgens bij het eerste daglicht de haven Bridgetown in te varen. Hoewel er geen faciliteiten voor jachten zijn moet je de haven in om de formaliteiten te regelen voordat je het anker mag laten vallen in Carlisle Bay. Aan de voor grote schepen ingerichte kade meren we af naast een joekel van een cruiseschip en maken een rondje langs de verplichte instanties. Via de Health Officer gaat het langs Customs, Immigration en tenslotte de Port Authority maar dan zijn we ook officieel ingeklaard en een stempel in ons paspoort rijker.
Als we de eenmaal wakker gemaakte beambte van de Port Authority vragen we water kunnen tanken, komt die na even nadenken met een buitenkraantje en een verlengslang aan, zodat we meteen onze lege watertank kunnen vullen.

Na het inklaren en water tanken varen we de haven uit en varen de hoek om, naar Carlisle Bay, waar we uitbundig worden verwelkomd door Ank en Keimpe van de Gaia, waar we tegelijk mee vertrokken uit Mindelo en die hier twee dagen eerder arriveerden.

Na 15 etmalen (16 dagen en 15 nachten) en 2011 mijl laten we na een lange, moeizame oversteek ons anker vallen tussen de schildpadden in het turkoise water van Carlisle Bay, Barbados. We did it! Nu eerst champagne, een duik in het warme water en dan aan de rum-punch!

16 jan 2009

De Grote Oversteek dag 14 - Alles of niets

Tergend langzaam tikken de mijlen onder ons weg. De wind is intussen afgenomen tot 10, met moeite 12 knopen (amper 3 bft) en dat is voor onze zwaar ondertuigde boot te weinig om voor de wind een beetje snelheid te maken. Even valt de wind helemaal weg en we starten de motor. Als 's avonds om tien uur de wind iets is aangetrokken zeilen we we weer, maar hard gaat het niet. Met net 100 mijl te gaan overwegen we de motor te starten, maar met 20 uur motoren in het vooruitzicht zien we daar van af.

Voor het eerst deze oversteek is het een rustige, heldere avond. Een heel licht briesje duwt ons voort en er staat zo'n rustige deining dat het lijkt of we op een binnenmeertje varen. Er is nog geen maan en het uizicht op de sterrenhemel is dan ook geweldig!

In het ARC oversteekboek las ik dat de beste vistijden 3 uur na zonsopgang en 3 uur voor zonsondergang zijn, dus ik waag nog eens een gokje. De laatste inktvis, die ik in Madeira gekocht had, gaat in een alles-of-niets poging aan de lijn en vier ik langzaam uit. De lijn hangt nog geen half uur uit als er hard aan de hengel gerukt wordt. De hengel staat zo krom als een hoepel en de lijn is niet binnen te draaien. Ik draai de slip wat losser en langzaam loopt de lijn wat af, maar als ik op een rustig moment de slip aan draai staat trekt de hengel weer helemaal krom. Dit is een grote! Een meter of vijftig achter de boot zie ik een hoop gespartel en plots breekt de lijn op de wartel. De wartel zit er nog aan, maar het inktvisje verdwijnt met zijn belager de diepte in. Dat vissen heeft onderhand meer gekost dan het heeft opgeleverd, troost Ascha me...

Als ik even later het zeil iets wil bijtrimmen voor de licht toegenomen wind, zie ik plots dat de reeflijn is gebroken op het reefoog in het zeil. Werkelijk alles schavielt kapot tijdens een grote oversteek, door druk of geklapper van de zeilen, de bewegingen van de boot en de golven. Gelukkig is het even rustig en kan ik de reeflijn opnieuw inscheren, in harde wind had dat anders geweest!

Dit etmaal was goed voor een recordafstand van 97 mijl. Gezien het lichte weer toch best nog een aardige voortgang. Voor donker aankomen op Barbados zit er vandaag helaas niet meer in met nog 40 mijl te gaan.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties